De zomerhuid

Ik fiets hard. Niet omdat ik haast heb, wat op de meeste dagen zo is, maar omdat het koud is. Tussen de rand van mijn mouw en het begin van mijn want kiert een stuk ontblote huid. De zomerzon van vorig jaar die nog maanden aan mijn vel kleefde is helemaal verdwenen. Mijn huid is net iets minder bleek dan wanneer ik dood zou zijn.
Lees meer

De verjaardagskaars

Hoewel ik van mensen een bepaalde mate van complexiteit verwacht, geldt dit niet voor mijn interieur. Wat ik bezit moet vooral functioneel zijn. Het liefst kleeft er een pathetisch verhaal aan mijn spullen. Ik woon in een kleverige inrichting vol weemoed en kringloop, met hier en daar een afzichtelijke kitscherige toevoeging. Lees meer

Het blik

De nomade in mij is beteugeld. Het bewijs is te vinden in blik. Een blik voor de havermout. Een blik voor de koffie. Een blik voor de hagelslag. Een blik voor het kattenvoer. Zo’n mens ben ik dus geworden. De minimalist in mij bevecht die blikken nog. Daarom heb ik geen salontafel. Geen teevee. Geen nachtkastje. En geen koffiezetapparaat. Spullen zijn overbodig. Daarin spannen de nomade en de minimalist gretig samen. Lees meer