Het blik

De nomade in mij is beteugeld. Het bewijs is te vinden in blik. Een blik voor de havermout. Een blik voor de koffie. Een blik voor de hagelslag. Een blik voor het kattenvoer. Zo’n mens ben ik dus geworden. De minimalist in mij bevecht die blikken nog. Daarom heb ik geen salontafel. Geen teevee. Geen nachtkastje. En geen koffiezetapparaat. Spullen zijn overbodig. Daarin spannen de nomade en de minimalist gretig samen. Lees meer

Het koord

Dat ik me verloren kan voelen is niet uitzonderlijk. Ik heb er op de meest ongepaste momenten last van. Een keer waagde ik me met de bus en legde mijn strippenkaart neer voor de lethargische buschauffeur.
‘Naar huis alstublieft,’ zei ik. Ik hoorde ook wel hoe belachelijk dat klonk. Zonder me aan te kijken stempelde de chauffeur vijf strippen af. Alsof hij wel wist waar dat thuis dan was. Soms moet iemand anders het gewoon weten en zeggen, ‘Leg je hoofd maar neer. Dit is waar je hoort.’
Lees meer